Το Ιουλιανό Ημερολόγιο άρχισε να εφαρμόζεται το 45 μ.Χ., ύστερα από εντολή του αυτοκράτορα Ιούλιου Καίσαρα, η οποία δόθηκε στο μαθηματικό και αστρονόμο Σοσιγένη. Εκείνη τη χρονιά η Πρωτοχρονιά γιορτάστηκε με κάθε μεγαλοπρέπεια.

Μόνο που ο Σοσιγένης όπως αποδείχθηκε στην πορεία, μάλλον μπερδεύτηκε την ώρα που μελετούσε, και προφανώς κάτι δεν υπολόγισε σωστά. Διότι, πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ότι το ημερολόγιο του άρχισε να ακολουθεί μια τρελή πορεία μέσα στο χρόνο;…. Αφού κατά την άποψή του, ένας ολόκληρος χρόνος αποτελείται ούτε λίγο ούτε πολύ από 365,242199 μέρες.

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τη θεωρία του, στο τέλος του κάθε χρόνου άρχιζαν να περισσεύουν κάποια λεπτά της ώρας, που αν τα μαζεύαμε μέσα ένα 24ωρο, τότε το περίσσευμα γινόταν μέρες και οι μέρες εβδομάδες.…

Για την ακρίβεια, μέρα με τη μέρα, τα χρόνια μεγάλωναν και κάποια στιγμή φτάσαμε να περισσεύουν 11 ολόκληρα λεπτά της ώρας, σε κάθε χρόνο.

Και αν αυτό σου φαίνεται ασήμαντο, τότε μάθε ότι άμα τα προσθέσεις όλα αυτά, τότε χρόνο με το χρόνο, το Ιουλιανό ημερολόγιο έφτασε να ξεφεύγει από τη σωστή πορεία κατά 10 ολόκληρες μέρες. Πώς δηλαδή να γιορταστεί η Πρωτοχρονιά την 1^η Ιανουαρίου, αφού ο χρόνος συνέχιζε την τρελή πορεία του χωρίς να έρθει η καινούρια χρονιά στην καθιερωμένη ώρα της;

Κάπως έτσι, οι άνθρωποι έπαψαν να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά…..

Κάποια στιγμή λοιπόν, η Ρωμαϊκή Εκκλησία θα πρέπει να σκέφτηκε ότι ….. «δεν πάει άλλο, τα ήθη και τα έθιμα πρέπει να επανέλθουν στη θέση τους…». Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι ο Πάπας Γρηγόριος ο ΧΙΙΙ ανέθεσε στον Ιησουΐτη αστρονόμο Χριστόφορο Κλαύδιο να κατασκευάσει ένα νέο ημερολόγιο, πιο σοφό;

Και εγένετο νέα αρχή το 1582, όταν ανακοινώθηκε ένα νέο σύστημα χρονομέτρησης, το οποίο ονομάστηκε «Γρηγοριανό Ημερολόγιο» προς ανάμνηση του εμπνευστή του. Από το ημερολόγιο αυτό εξαλείφθηκαν 10 ολόκληρες μέρες.

Κι έτσι τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους και η Πρωτοχρονιά άρχισε να γιορτάζεται και πάλι την 1^η Ιανουαρίου, όπως κάνουμε μέχρι και σήμερα.